BoTa

โดยส่วนตัวแล้ว ผมเป็นคนที่ชอบดูสารคดี

ไม่ว่าจะเป็นสารคดีอะไรก็ดูได้หมด

แล้วบ่ายวันนี้ ผมก็ดูช่องสำรวจโลก

เป็นสารคดีที่มีชื่อตอนว่า "มหัศจรรย์ชีวิตปรสิต"

ก็ว่าด้วยพยาธิยันเหา คือแข่งกันน่าเกลียดกันทุกประเภท

ที่น่าสนใจคือ

ตั้งเกิดมาผมยังไม่เคยเห็นเหาตัวใหญ่ขยายเต็มจอขนาดนั้น

น่าเกลียดอะไรจะปานนั้น คือ ไม่ได้เห็นธรรมดาไง เห็นกระทั้งรูขุมขนของเหาอ่ะ คิดดู

ตอนที่เหามันดูดเลือดบนหนังศีรษะ มันจะลำเลียงเลือดอะไรยังไงคือเห็นหมด

 ประโยคทิ้งท้ายคือ "เหาติดกันง่าย แต่กำจัดให้หมดไป ไม่ใช่เรื่องง่าย"

เข้าเรื่องเลยดีกว่า

เมื่อกี้ ไปกินข้าวข้างนอก ไปกับพี่ ไปกันสองคน

พอไปถึงร้านตามสั่ง แม่ค้าเค้าไปไหนไม่รู้ เลยนั่งรอซักพัก

แล้วแม่ค้าก็เดินมา(จากไหนไม่รู้)  แล้วถามเราว่าเอาไรดีคะ

 คะน้าหมูกรอบคับ

พี่ผมสั่งหมูน้ำมันหอย

 แล้วแม่ค้าก็เดินไปทำ ครัวที่ทำก็อยู่ใกล้ๆ แล้วพอทำจานแรกเสร็จ ก็เดินมาเสิร์ฟ

จานแรกคือ คะน้าหมูกรอบ แล้วก็มีผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามา

เค้าคือเพื่อนของแม่ค้า ทั้งสองก็เมาส์กันไประหว่างที่มือก็ทำอาหารจานที่สอง

แล้วผมก็แอบฟังประโยคเด็ดมา

 แม่ ค้า: โอยนี่ เมื่อกี้กูเดินไปหาเหาให้ลูกอีนิดมา ไปแปบเดียว ได้แม่เหาตัวเบ่อเร่อมาสี่ตัว ตอนนี้คันหัวชิบหาย(มือนึงจับตะหลิว อีกมือนึงเกาหัวแสดงท่าประกอบ)

เพื่อนแม่ค้า: กูว่ามึงต้องติดมาแล้วแน่ๆ(ประโยคตอกย้ำความสำเร็จ)

แม่ค้า: กูว่าชัวร์ และกูว่ามันต้องกระโดดขึ้นหัวกูซักร้อยตัวได้(แหน่ ประโยคตอกย้ำชัยชนะในการทำลายสถิติโลก)

คือไม่ใช่ไรไง ภาพสำรวจโลกเมื่อบ่ายมันลอยเข้ามาในหัว

รูขุมขนเหา รูนั้น มันช่างน่าเอ็นดูเสียจริง

ไม่ใช่ว่ารังเกียจเพราะภาพจะตามมาหลอกหลอนชวนอ้วกหรอกนะ

เออออออ...แค่สงสัยว่า

คือ.. คะน้าหมูกรอบที่สั่งมา มันผัดเหาสุกรึยังหว่า

พอเมาส์เรื่องเหาเสร็จ แม่ค้าก็มาเสิร์ฟอิกจาน(อีกมือเกาหัว)

โอย ตูจาบ้า 

 แล้วลูกอีนิดก็ทำให้ผมหยุดกิน

แต่เห็นพี่ตัวเองโซ๊ยอย่างอร่อย ก็นึกขำ ฮ่าๆ แดกปรสิต